TRANSMISSION- BLOG

Transmission 28

Powroty pozostawiają zawsze niedosyt. Kotłują w durnym łbie, że można było powiedzieć inaczej, zareagować inaczej, uśmiechnąć się czy wykrzywić się w innym grymasie scennie zawiłym. A nie tylko te splątane ręce,  spuszczony wzrok, język spierzchnięty milczeniem na wieży własnej co ceglanym murem otacza zewsząd.

  Powroty wyciągają z perspektywy odległości już powstałej krzyk kamienia. Lecz za późno. Trzeba iść dalej.

Także 21 czerwca drżącym głosem, sześć stóp pod ziemią ( może więcej), wśród przygwożdżonych do kamiennych ścian awangardowych wizji uśmiechniętej artystki.   Czując jak szkło okularów mgli się bezwiednie, pochłaniając w bieli świateł audytorium,  wykrztusiłem z siebie fragment dziennika i kilka wierszy.

Ostatni wiersz, w myślach zadedykowałem pewnej kobiecie i pewnemu mężczyźnie, jakich spotkaliśmy dzień wcześniej na trakcie wśród pól i skał.  Cztery konie zmęczone, powoli zmierzchało, a ciężarem chmury mówiły o deszczu. Dostrzegając wśród ostrych krawędzi Góry Zborów jaskinie , woźnica skręcił z kolein drogi, zatrzymując wóz nieopodal, w  chwili gdy ściana deszczu powstała przed nami. Schroniliśmy się do wewnątrz, gdzie oprócz pięciu cyklistów, pięciu bicykli i dwóch psów, stali przytuleni do siebie oni  – kobieta w białej sukni i mężczyzna w weselnym garniturze. Co tam robili, wśród ciemnych lasów, pszennych pól i bezdrożnych traktów?

 

                       Białą lilią                     
umierasz
każdego dnia
czyniąc mnie

                                          bezpowrotu
                                           świadkiem

                                           bezsilnym

                                             mówisz
                                   wystarczy że jesteś

                              a ja mogę przecież tylko
                                             układać
                                                                                                      pamięć aksamitną
                                                                                                 z coraz bielszych płatków

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.